Ciasteczkowe potwory, czyli my

Tak się składa,że jesień w naszym domu sprzyja pieczeniu ciastek. Na okres letni jakoś tak naturalnie zawieszamy tę działalność. A jak na dworze robi się chłodniej, to zaczyna nas ciągnąć w stronę kuchni. Nas to znaczy mnie i Franka.  I tak w naszym repertuarze na stałe zagościły ciasteczka maślane. Zawsze wychodzą i są bardzo smaczne. I oczywiście z resztek ciasta powstaje ciasteczkowy traktor.

 Te moje śliczne, pomocne łapki zawsze są chętne do pracy i do wyjadania. Po skończonej pracy zaciskam kciuki, żeby nie odezwały się dolegliwości żołądkowe po surowym cieście. No wiem wyrodna matka ze mnie. Pozwalam dziecku wyjadać surowiznę. Ale pamiętam, że jak byłam mała robiłam dokładnie to samo!

Robimy też ciasteczka owsiane, czarno-białe w szachownicę itd, itp. A ostatnio naszym numerem 1 są czekoladowe, popękane ciasteczka. Z zewnątrz delikatnie chrupiące, a w środku miękkie czekoladowe. Przepis znalazłam w tym miejscu http://coffekitchen.blogspot.com/2011/09/popekane-ciasteczka-czekoladowe.html

Także jesteśmy potworami...ciasteczkowymi! A już, już niedługo przyjdzie czas na pieczenie pierniczków świątecznych! Nie mogę się doczekać...jak dziecko!
 Do miłego!